Chapter 2

                Bago umuwi ay nagyaya muna si Emman sa Starbucks. “Ayoko pang umuwi. Starbucks muna tayo.”

               

                “Anung gagawin natin sa Starbucks?” tanong ni Auriette.

                Binatukan ni Devon si Auriette. “Wala lang, makiki-CR lang tayo. Matalino ka ba talaga?”

                “Hay naku, tara na! Wag na kayong maarte,” hinila niya sina Devon at Auriette.

                Sumakay silang tatlo sa kotse. “Tatay Bert, sa Starbucks po tayo.” Habang nasa biyahe may kanya-kanya silang ginagawa. Si Emman ay nagdro-drawing. Si Auriette ay nagbabasa ng pocket book. At si Devon ay nagtutulog na may earphone sa tenga. “Mga hija, nandito na tayo,”ani Mang Bert.

                “Wait lang yung laptop ko!” sigaw ni Emman sa dalawa.

               

                “Bilisan mo, kunin mo na,” ani Auriette.

                Pagkakuha ni Emman ng laptop ay agad silang pumasok ng Starbucks. Inokupa nila ang lamesa sa bandang sulok, na konti lang ang tao. Binili na nila ang gusto nilang inumin at umupo na sila sa kanilang pwesto.

                “Binuksan ni Emman ang kanyang laptop at binuksan niya ang kanyang Facebook account. “Ang gwapo talaga niya!”

                “Sino ba yun?” lumapit ang dalawa para tignan kung sino ang tinutukoy ni Emman.

                “Asus, akala ko kung sino na,” ani Devon

                “Infairness, gwapo nga,” pagsang-ayon ni Auriette kay Emman. “Siya ba yung transferee?”

                “Actually, tatlo silang transferee at ang gwa-gwapo nila,” tuwang-tuwa na sambit ni Emman.

                “Kaya nga kilig na kilig yung mga babae nung nagpakilala sila,” dagdag ni Devon. “At isa ka na dun.”

                “Grabe ka naman, slight lang. Inadd niya nga ako e” habang tinitignan ang photos ni Inno.

                “Gwapo yung Piero,” nanlaki ang mga mata nila Devon at Emman dahil sa narinig mula kay Auriette.

               

“Ayiee!” habang kinikiliti nila si Auriette. “Crush mo?” tanong ni Emman.

“Hindi ah! Gwapo lang. Pero hindi ko type,” pagtanggi ni Auriette. “Eh ikaw Devon? Sino ba yun? James ba ang name niya?”

“Asus, ayun? Eh parang palito ang katawan nun. Baka paghinipan ko yun baka matumba agad yun,” depensa ni Devon.

“Pero aminin....gwapo silang tatlo,” ani Emman.

“Tara na , umuwi na tayo. Maggagabi na,” yaya ni Auriette.

Tinignan nila ang oras at maggagabi na nga. “Sa bahay na kayo matulog”

“O sige, magpaalam na lang tayo sa magulang natin Auriette,” ani Devon. Tumawag na sila Auriette at Devon para magpaalam na kanila Emman muna sila matutulog. Ilang oras din silang nagkwentuhan at  hindi nila namalayan ang oras.

Pagkasakay nila ng kotse ay nakatulog agad sila dahil sa pagod. Si Auriette ay nasa balikat ni Emman, na nasa balikat ni Devon. Si Devon naman ay nakaunan sa window. May dala laging unan si Devon dahil hindi niya maiwasang matulog. Natutuwa si Mang Bert sa itsura ng pwesto nila. Bata pa lang ay malapit na sila kay Mang Bert. Kahit ngayon na dalaga na sila.

“Mga hija, gising na nandito na tayo,” ginigising ni Mang Bert ang tatlo. Kahit inaantok ay tumayo na sila at nagpasalamat. “Thanks, tatay Bert.”

Pagpasok nila ay nakita nila ang magulang ni Emman. “Good Evening tito and tita,” bati ni Devon at Auriette. “Good Eve mom and dad,” at nagbeso na silang tatlo.

“Dito ba kayo matutulog?” tanong ni Mr. Villavicencio.

“Opo, gabi na po kasi e,” sagot ni Auriette.

“Nakapagpaalam na ba kayo?” tanong ni Mrs. Villavicencio.

“Opo,” magalang na sagot ni Devon.

“O sige, matulog na kayo,” ani Mrs. Villavicencio.

Umakyat na sila at nagpalit ng pantulog. May damit na sina Devon at Auriette sa kwarto ni Emman. Para daw kung sakaling matutulog sila ay hindi na nila kailangang magdala. Gayun din naman sa bahay nila Auriette at Devon. Malaki ang kama ni Emman kaya kasya silang tatlo. Sa gilid ng kama ay nandun ang picture nilang tatlo. Puro pink ang gamit sa loob ng kwarto ni Emman. Girly stuff at maraming design.

“Tulog na tayo, baka ma-late na naman tayo,” ani Auriette.

“Ang nega mo! Kanina, bago tayo pumasok, sabi ka ng sabi na male-late na tayo,” pang-aasar ni Emman at Devon.

“Naku, matulog na tayo! Good Night! Sweet Dreams!”sabi ni Auriette.

“Good Night din! Sweet Dreams!” tugon nila Devon at Emman.

Samantala, ayaw patulugin ni Inno sina James at Piero. Kanina pa sila nagcha-chat.

*Convo*

Piero: Pare, magpa2log k n!

James: Yeah, anung oras n. Bka ma-late tyo bukas.

Inno: Speaking of late. Nkita nio n b ung 3ng late knina?

Piero: DeMmanRiette Angels?

Inno: Yup! Ang gnda nila noh? Lalo n ung Emman.

James: So, u like her?

Inno: I think so, kaibganin ntin cla. Mlay nio magus2han nio cla Devon at Auriette.

Piero: James and I are not interested w/ girls.

Inno: Eh, friends n lng. Plz?

James: Fine

Piero: Pare, cge n. Gud nyt!

James: Gud nyt!

Inno: See yah!

*End of the Convo*